kluczyć

Definitions

1. 1.
   to meander (to wind or turn)

   • – Oby nie doszło do jakiegoś nieszczęścia, bo zanim kierowcy wozu strażackiego lub karetki uda się do nas w ogóle dojechać, może być za późno. Już raz karetka kluczyła po okolicy – mówi Ewa Kacperska-Rucińska.

     "Hopefully this won't lead to some tragedy, because before the driver of a police car or an ambulance manages to even get to us, it could be too late. Once already, an ambulance went in circles around the area," says Ewa Kacperska-Rucińska.

   • – Przede wszystkim musi się znaleźć w miejscu, do którego łatwo trafić, tak żeby goście seminarium czy konferencji nie kluczyli po piętrach budynku. Niezbędne są więc dobre oznaczenia. ... – podkreśla Jakub Fiałek.

     "First of all, it has to be found in a place that's easy to find, so that the guests of a seminar or conference won't wander between the floors of the building. Therefore, good signs are indispensable. ..." emphasizes Jakub Fiałek.

   • Podczas ewakuacji cztery auta się zgubiły i wjechały omyłkowo do innej dzielnicy. Kluczyły uliczkami Bagdadu i w końcu trafiły na zatłoczony plac Nusoor w zachodniej części miasta.

     During the evacuation, four cars got lost and drove into another neighborhood by mistake. They meandered along the streets of Baghdad, and in the end they made it into the crowded Nusoor Square in the western part of the city.

2. 2.
   to pussyfoot (to use euphemistic language or circumlocution)

Synonyms & related words

Forms

Conjugation