kanonik
/kaˈnɔ.ɲik/nounPolish
Meanings
- 1canon (member of a cathedral chapter)
Declension
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | kanonik | kanonicy, kanoniki |
| Genitive | kanonika | kanoników |
| Dative | kanonikowi | kanonikom |
| Accusative | kanonika | kanoników |
| Instrumental | kanonikiem | kanonikami |
| Locative | kanoniku | kanonikach |
| Vocative | kanoniku | kanonicy |
Forms
- kanonicki
- adjective
- kanoniczy
- adjective
- kan.
- abbreviation
Origin
Learned borrowing from Latin canonicus, from Ancient Greek κανονικός (kanonikós).