dzióbek
//ˈd͡ʑu.bɛk//
Polishnoun
Grammatical form
dzióbek is the diminutive form of dziób — “beak, bill (structure projecting from a bird's face)”.
Definitions
- 1.spout
Upuściłem czajnik i ułamał mu się dzióbek.
I dropped a teapot and its spout broke off.
- 2.pout, duckface
Kasia robi dzióbek dosłownie na każdym zdjęciu.
Kate makes a duckface literally in every picture.
Etymology
From dziób + -ek.
Forms
- dzióbeczekdiminutive
- dziobekalternative
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | dzióbek | dzióbki |
| Genitive | dzióbka | dzióbków |
| Dative | dzióbkowi | dzióbkom |
| Accusative | dzióbek | dzióbki |
| Instrumental | dzióbkiem | dzióbkami |
| Locative | dzióbku | dzióbkach |
| Vocative | dzióbku | dzióbki |
Nominative
Singular
dzióbek
Plural
dzióbki
Genitive
Singular
dzióbka
Plural
dzióbków
Dative
Singular
dzióbkowi
Plural
dzióbkom
Accusative
Singular
dzióbek
Plural
dzióbki
Instrumental
Singular
dzióbkiem
Plural
dzióbkami
Locative
Singular
dzióbku
Plural
dzióbkach
Vocative
Singular
dzióbku
Plural
dzióbki