dwutlenek
//dvuˈtlɛ.nɛk//
Polishnoun
Definitions
- 1.dioxide
Etymology
From dwu- + tlen + -ek.
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | dwutlenek | dwutlenki |
| Genitive | dwutlenku | dwutlenków |
| Dative | dwutlenkowi | dwutlenkom |
| Accusative | dwutlenek | dwutlenki |
| Instrumental | dwutlenkiem | dwutlenkami |
| Locative | dwutlenku | dwutlenkach |
| Vocative | dwutlenku | dwutlenki |
Nominative
Singular
dwutlenek
Plural
dwutlenki
Genitive
Singular
dwutlenku
Plural
dwutlenków
Dative
Singular
dwutlenkowi
Plural
dwutlenkom
Accusative
Singular
dwutlenek
Plural
dwutlenki
Instrumental
Singular
dwutlenkiem
Plural
dwutlenkami
Locative
Singular
dwutlenku
Plural
dwutlenkach
Vocative
Singular
dwutlenku
Plural
dwutlenki