dwukropek
//dvuˈkrɔ.pɛk//
Polishnoun
Definitions
- 1.colon (punctuation mark)
Etymology
From dwu- + kropka.
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | dwukropek | dwukropki |
| Genitive | dwukropka | dwukropków |
| Dative | dwukropkowi | dwukropkom |
| Accusative | dwukropek | dwukropki |
| Instrumental | dwukropkiem | dwukropkami |
| Locative | dwukropku | dwukropkach |
| Vocative | dwukropku | dwukropki |
Nominative
Singular
dwukropek
Plural
dwukropki
Genitive
Singular
dwukropka
Plural
dwukropków
Dative
Singular
dwukropkowi
Plural
dwukropkom
Accusative
Singular
dwukropek
Plural
dwukropki
Instrumental
Singular
dwukropkiem
Plural
dwukropkami
Locative
Singular
dwukropku
Plural
dwukropkach
Vocative
Singular
dwukropku
Plural
dwukropki