drażnić

Definitions

1. 1.
   to irritate, to cause discomfort in

   • Tego wieczora, a raczej tej nocy, słoń był jakoś dziwnie niespokojny i ciągle ryczał, co znów pobudzało Sabę [psa] do szczekania. Staś zauważył, że chorą to drażni, więc wyszedł z drzewa, by ich uspokoić.

     That evening, or rather that night, the elephant was somehow strangely agitated and kept trumpeting, which again roused Saba [the dog] to barking. Staś noticed that this was making the sick girl uncomfortable, so he came out of the tree to calm them down.

   • Szef firmy zdecydował o remoncie [gabinetu], bo drażnił go zapach papierosów pozostały po poprzednikach

     The head of the company decided on the renovation [of his office] because the smell of cigarettes left over from his predecessors irritated him.

2. 2.
   to irritate, to annoy
3. 3.
   to tease

   • Dostawał herbatę, rozsiadał się wygodnie, zapalał cygaro i zaczynał drażnić się z dziewczyną. — Słyszałem, że dzisiaj wstałaś o godzinę później. — Nie, wujaszku! Jak codzień — broniła się. — Słyszałem też, żeś wczoraj spaliła na karmelki syrop do konfitur.

     He took the tea, sat down comfortably, lit a cigar, and started to tease the girl. "I heard that today you got up an hour later." "No, uncle! It was the same as every day," she defended herself. "I also heard that yesterday you burned some syrup for jam into caramel."

   • — Ale szybko przebierałaś tymi swoimi malutkimi nóżkami – śmiał się Edmund, zawsze lubił się ze mną drażnić.

     "How quickly you were moving with those tiny legs of yours," laughed Edmund; he always liked to tease me.

Synonyms & related words

Forms

Conjugation