drągal
//ˈdrɔŋ.ɡal//
Polishnoun
Definitions
- 1.colloquiallarge, clumsy man
- 2.colloquialtall boy; a beanpole
Etymology
From drąg + -al.
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | drągal | drągale |
| Genitive | drągala | drągali, drągalów |
| Dative | drągalowi | drągalom |
| Accusative | drągala | drągali, drągalów |
| Instrumental | drągalem | drągalami |
| Locative | drągalu | drągalach |
| Vocative | drągalu | drągale |
Nominative
Singular
drągal
Plural
drągale
Genitive
Singular
drągala
Plural
drągali, drągalów
Dative
Singular
drągalowi
Plural
drągalom
Accusative
Singular
drągala
Plural
drągali, drągalów
Instrumental
Singular
drągalem
Plural
drągalami
Locative
Singular
drągalu
Plural
drągalach
Vocative
Singular
drągalu
Plural
drągale