doręczyciel
//dɔ.rɛnˈt͡ʂɘ.t͡ɕɛl//
Polishnoun
Definitions
- 1.deliveryman
Synonyms & related words
Etymology
From doręczyć + -ciel.
Forms
- doręczycielkafeminine
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | doręczyciel | doręczyciele |
| Genitive | doręczyciela | doręczycieli |
| Dative | doręczycielowi | doręczycielom |
| Accusative | doręczyciela | doręczycieli |
| Instrumental | doręczycielem | doręczycielami |
| Locative | doręczycielu | doręczycielach |
| Vocative | doręczycielu | doręczyciele |
Nominative
Singular
doręczyciel
Plural
doręczyciele
Genitive
Singular
doręczyciela
Plural
doręczycieli
Dative
Singular
doręczycielowi
Plural
doręczycielom
Accusative
Singular
doręczyciela
Plural
doręczycieli
Instrumental
Singular
doręczycielem
Plural
doręczycielami
Locative
Singular
doręczycielu
Plural
doręczycielach
Vocative
Singular
doręczycielu
Plural
doręczyciele