dintojra
//dinˈtɔj.ra//
Polishnoun
Definitions
- 1.a rabbinical court that resolves civil disputes between Jews
- 2.colloquialkangaroo court
Dintojra literacka w Ziemiańskiej to żadna kuźnia myśli, tylko giełda rang, targowisko próżności.
The literary dintojra in Ziemiańska is not a forge of ideas, but an exchange of ranks, a marketplace of vanities.
Etymology
Borrowed from Yiddish דין־תּורה (din-toyre), from Hebrew דִּין תּוֹרָה (din torá, “Torah law”), from תּוֹרָה (torá, “Torah, instruction, teaching”) and דִּין (din, “law”).
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | dintojra | dintojry |
| Genitive | dintojry | dintojr |
| Dative | dintojrze | dintojrom |
| Accusative | dintojrę | dintojry |
| Instrumental | dintojrą | dintojrami |
| Locative | dintojrze | dintojrach |
| Vocative | dintojro | dintojry |
Nominative
Singular
dintojra
Plural
dintojry
Genitive
Singular
dintojry
Plural
dintojr
Dative
Singular
dintojrze
Plural
dintojrom
Accusative
Singular
dintojrę
Plural
dintojry
Instrumental
Singular
dintojrą
Plural
dintojrami
Locative
Singular
dintojrze
Plural
dintojrach
Vocative
Singular
dintojro
Plural
dintojry