delikat
//dɛˈli.kat//
Polishnoun
Definitions
- 1.obsoletedelicate person
Etymology
Learned borrowing from Latin dēlicātus. First attested in 1566.
Forms
- delikacikdiminutive
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | delikat | delikaci, delikaty |
| Genitive | delikata | delikatów |
| Dative | delikatowi | delikatom |
| Accusative | delikata | delikatów |
| Instrumental | delikatem | delikatami |
| Locative | delikacie | delikatach |
| Vocative | delikacie | delikaci |
Nominative
Singular
delikat
Plural
delikaci, delikaty
Genitive
Singular
delikata
Plural
delikatów
Dative
Singular
delikatowi
Plural
delikatom
Accusative
Singular
delikata
Plural
delikatów
Instrumental
Singular
delikatem
Plural
delikatami
Locative
Singular
delikacie
Plural
delikatach
Vocative
Singular
delikacie
Plural
delikaci