dławisz
//ˈdwa.viʂ//
Polishnounverb
Grammatical form
dławisz is the second-person singular present form of dławić — “to stifle, to quell, to smother, to throttle, to choke out”.
Definitions
- 1.bittersweet, staff vine (any plant of the genus Celastrus)
Etymology
From dławić + -isz.
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | dławisz | dławisze |
| Genitive | dławiszu | dławiszy |
| Dative | dławiszowi | dławiszom |
| Accusative | dławisz | dławisze |
| Instrumental | dławiszem | dławiszami |
| Locative | dławiszu | dławiszach |
| Vocative | dławiszu | dławisze |
Nominative
Singular
dławisz
Plural
dławisze
Genitive
Singular
dławiszu
Plural
dławiszy
Dative
Singular
dławiszowi
Plural
dławiszom
Accusative
Singular
dławisz
Plural
dławisze
Instrumental
Singular
dławiszem
Plural
dławiszami
Locative
Singular
dławiszu
Plural
dławiszach
Vocative
Singular
dławiszu
Plural
dławisze