czary
//ˈt͡ʂa.rɘ//
Polishnoun
Grammatical form
Definitions of czar noun · /ˈt͡ʂar/
Full entry for czar →- 1.spell (magic)
- 2.allure, charm (quality of inspiring delight or admiration)
- 3.sorcery (magical power)
Etymology of czar
Inherited from Proto-Slavic *čarъ.
Paradigm of czar, with czary highlighted:
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | czar | czary |
| Genitive | czaru | czarów |
| Dative | czarowi | czarom |
| Accusative | czar | czary |
| Instrumental | czarem | czarami |
| Locative | czarze | czarach |
| Vocative | czarze | czary |
Nominative
Singular
czar
Plural
czary
Genitive
Singular
czaru
Plural
czarów
Dative
Singular
czarowi
Plural
czarom
Accusative
Singular
czar
Plural
czary
Instrumental
Singular
czarem
Plural
czarami
Locative
Singular
czarze
Plural
czarach
Vocative
Singular
czarze
Plural
czary