chuć
/ˈxut͡ɕ/nounPolish
Meanings
- 1lust
- 2obsoletedesire, wish, willingness
Declension
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | chuć | chucie, chuci |
| Genitive | chuci | chuci |
| Dative | chuci | chuciom |
| Accusative | chuć | chucie, chuci |
| Instrumental | chucią | chuciami |
| Locative | chuci | chuciach |
| Vocative | chuci | chucie, chuci |
Origin
Inherited from Old Polish chuć, from Old Czech chuť, from Proto-Slavic *xǫtь, *xutь. Doublet of chęć (“wish”).