bzykanie
//bzɘˈka.ɲɛ//
Polishnoun
Definitions
- 1.verbal noun of bzykać
Etymology
From bzykać + -anie.
Forms
- bzykankodiminutive
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | bzykanie | — |
| Genitive | bzykania | — |
| Dative | bzykaniu | — |
| Accusative | bzykanie | — |
| Instrumental | bzykaniem | — |
| Locative | bzykaniu | — |
| Vocative | bzykanie | — |
Nominative
Singular
bzykanie
Plural
—
Genitive
Singular
bzykania
Plural
—
Dative
Singular
bzykaniu
Plural
—
Accusative
Singular
bzykanie
Plural
—
Instrumental
Singular
bzykaniem
Plural
—
Locative
Singular
bzykaniu
Plural
—
Vocative
Singular
bzykanie
Plural
—