buntownik
/bunˈtɔv.ɲik/nounPolish
Meanings
- 1rebel, rogue
Declension
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | buntownik | buntownicy, buntowniki |
| Genitive | buntownika | buntowników |
| Dative | buntownikowi | buntownikom |
| Accusative | buntownika | buntowników |
| Instrumental | buntownikiem | buntownikami |
| Locative | buntowniku | buntownikach |
| Vocative | buntowniku | buntownicy |
Forms
- buntowniczka
- feminine
Origin
From bunt + -ownik.