buntownik
//bunˈtɔv.ɲik//
Polishnoun
Definitions
- 1.rebel, rogue
Synonyms & related words
Related words (7)
Etymology
From bunt + -ownik.
Forms
- buntowniczkafeminine
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | buntownik | buntownicy, buntowniki |
| Genitive | buntownika | buntowników |
| Dative | buntownikowi | buntownikom |
| Accusative | buntownika | buntowników |
| Instrumental | buntownikiem | buntownikami |
| Locative | buntowniku | buntownikach |
| Vocative | buntowniku | buntownicy |
Nominative
Singular
buntownik
Plural
buntownicy, buntowniki
Genitive
Singular
buntownika
Plural
buntowników
Dative
Singular
buntownikowi
Plural
buntownikom
Accusative
Singular
buntownika
Plural
buntowników
Instrumental
Singular
buntownikiem
Plural
buntownikami
Locative
Singular
buntowniku
Plural
buntownikach
Vocative
Singular
buntowniku
Plural
buntownicy