buntowniczka
//bun.tɔvˈɲit͡ʂ.ka//
Polishnoun
Definitions
- 1.female equivalent of buntownik (“rebel, rogue”)
Etymology
From buntownik + -ka.
Forms
- buntownikmasculine
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | buntowniczka | buntowniczki |
| Genitive | buntowniczki | buntowniczek |
| Dative | buntowniczce | buntowniczkom |
| Accusative | buntowniczkę | buntowniczki |
| Instrumental | buntowniczką | buntowniczkami |
| Locative | buntowniczce | buntowniczkach |
| Vocative | buntowniczko | buntowniczki |
Nominative
Singular
buntowniczka
Plural
buntowniczki
Genitive
Singular
buntowniczki
Plural
buntowniczek
Dative
Singular
buntowniczce
Plural
buntowniczkom
Accusative
Singular
buntowniczkę
Plural
buntowniczki
Instrumental
Singular
buntowniczką
Plural
buntowniczkami
Locative
Singular
buntowniczce
Plural
buntowniczkach
Vocative
Singular
buntowniczko
Plural
buntowniczki