buc
//ˈbut͡s//
Polishnoun
Definitions
- 1.colloquialderogatoryjerk, douche, arrogant person
- 2.bogeyman (menacing, ghost-like monster in children's stories)
Synonyms & related words
Etymology
Derived from Old Polish bucić się.
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | buc | buce |
| Genitive | buca | buców, bucy |
| Dative | bucowi | bucom |
| Accusative | buca | buców, bucy, buce |
| Instrumental | bucem | bucami |
| Locative | bucu | bucach |
| Vocative | bucu | buce |
Nominative
Singular
buc
Plural
buce
Genitive
Singular
buca
Plural
buców, bucy
Dative
Singular
bucowi
Plural
bucom
Accusative
Singular
buca
Plural
buców, bucy, buce
Instrumental
Singular
bucem
Plural
bucami
Locative
Singular
bucu
Plural
bucach
Vocative
Singular
bucu
Plural
buce