Skip to main content
Slavonaut

Buk — burzyć

buńczuczny

/buɲˈt͡ʂut͡ʂ.nɘ/adjPolish

Meanings

adj
  1. 1
    bellicose, impertinent, impudent, warlike
  2. 2
    archaichaving the right to use a bunchuk as a sign of authority

Declension

CaseSingularPlural
Genitivebuńczucznego, buńczucznejbuńczucznych
Dativebuńczucznemu, buńczucznejbuńczucznym
Accusativebuńczucznego, buńczuczny, buńczuczną, buńczucznebuńczucznych
Instrumentalbuńczucznym, buńczucznąbuńczucznymi
Locativebuńczucznym, buńczucznejbuńczucznych

Forms

buńczuczniejszy
comparative
najbuńczuczniejszy
superlative

Origin

From buńczuk + -ny.