buńczuczny
//buɲˈt͡ʂut͡ʂ.nɘ//
Polishadj
Definitions
- 1.bellicose, impertinent, impudent, warlike
- 2.archaichaving the right to use a bunchuk as a sign of authority
Synonyms & related words
Etymology
From buńczuk + -ny.
Forms
- buńczuczniejszycomparative
- najbuńczuczniejszysuperlative
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Genitive | buńczucznego, buńczucznej | buńczucznych |
| Dative | buńczucznemu, buńczucznej | buńczucznym |
| Accusative | buńczucznego, buńczuczny, buńczuczną, buńczuczne | buńczucznych |
| Instrumental | buńczucznym, buńczuczną | buńczucznymi |
| Locative | buńczucznym, buńczucznej | buńczucznych |
Genitive
Singular
buńczucznego, buńczucznej
Plural
buńczucznych
Dative
Singular
buńczucznemu, buńczucznej
Plural
buńczucznym
Accusative
Singular
buńczucznego, buńczuczny, buńczuczną, buńczuczne
Plural
buńczucznych
Instrumental
Singular
buńczucznym, buńczuczną
Plural
buńczucznymi
Locative
Singular
buńczucznym, buńczucznej
Plural
buńczucznych