Skip to main content
Slavonaut

Birmingham — błądzić

biwakowicz

/bi.vaˈkɔ.vit͡ʂ/nounPolish

Meanings

noun
  1. 1
    bivouacer
    • doświadczony biwakowicz

      an experienced bivouacer

    • nieodpowiedzialni biwakowicze

      an irresponsible bivouacer

    • zdyscyplinowani biwakowicze

      a disciplined bivouacer

Declension

CaseSingularPlural
Nominativebiwakowiczbiwakowicze
Genitivebiwakowiczabiwakowiczy
Dativebiwakowiczowibiwakowiczom
Accusativebiwakowiczabiwakowiczy
Instrumentalbiwakowiczembiwakowiczami
Locativebiwakowiczubiwakowiczach
Vocativebiwakowiczubiwakowicze

Forms

biwakowiczka
feminine

Origin

From biwak + -owicz. First attested in 1961.