bezcześć
//ˈbɛs.t͡ʂɛɕt͡ɕ//
Polishnounverb
Grammatical form
bezcześć is the second-person singular imperative form of bezcześcić — “to desecrate, to violate”.
Definitions
- 1.obsoletedisgrace, shame, dishonour
Synonyms & related words
Word family
Synonyms
Related words (8)
Etymology
From bez- + cześć.
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | bezcześć | bezcześci |
| Genitive | bezcześci | bezcześci |
| Dative | bezcześci | bezcześciom |
| Accusative | bezcześć | bezcześci |
| Instrumental | bezcześcią | bezcześciami |
| Locative | bezcześci | bezcześciach |
| Vocative | bezcześci | bezcześci |
Nominative
Singular
bezcześć
Plural
bezcześci
Genitive
Singular
bezcześci
Plural
bezcześci
Dative
Singular
bezcześci
Plural
bezcześciom
Accusative
Singular
bezcześć
Plural
bezcześci
Instrumental
Singular
bezcześcią
Plural
bezcześciami
Locative
Singular
bezcześci
Plural
bezcześciach
Vocative
Singular
bezcześci
Plural
bezcześci