barwnik
//ˈbarv.ɲik//
Polishnoun
Definitions
- 1.dye (colorant, especially one that has an affinity to the substrate to which it is applied)
barwnik kadziowy
vat dye
Synonyms & related words
Word family
- barwnikotwórczy
- barwnikowy
- barwnikarstwo
Synonyms
Etymology
From barwny + -ik.
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | barwnik | barwniki |
| Genitive | barwnika | barwników |
| Dative | barwnikowi | barwnikom |
| Accusative | barwnik | barwniki |
| Instrumental | barwnikiem | barwnikami |
| Locative | barwniku | barwnikach |
| Vocative | barwniku | barwniki |
Nominative
Singular
barwnik
Plural
barwniki
Genitive
Singular
barwnika
Plural
barwników
Dative
Singular
barwnikowi
Plural
barwnikom
Accusative
Singular
barwnik
Plural
barwniki
Instrumental
Singular
barwnikiem
Plural
barwnikami
Locative
Singular
barwniku
Plural
barwnikach
Vocative
Singular
barwniku
Plural
barwniki