badyl
//ˈba.dɘl//
Polishnoun
Definitions
- 1.leg of a horned or antlered animal
- 2.prong of an antler
- 3.colloquialdried stalk, stem
- 4.colloquialhumorousweed (a worthless plant)
Synonyms & related words
Etymology
Inherited from Proto-Slavic *badyľь.
Forms
- badyl m animal orcanonical • inanimate • masculine
- badylekdiminutive
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | badyl | badyle |
| Genitive | badyla | badyli, badylów |
| Dative | badylowi | badylom |
| Accusative | badyla, badyl | badyle |
| Instrumental | badylem | badylami |
| Locative | badylu | badylach |
| Vocative | badylu | badyle |
Nominative
Singular
badyl
Plural
badyle
Genitive
Singular
badyla
Plural
badyli, badylów
Dative
Singular
badylowi
Plural
badylom
Accusative
Singular
badyla, badyl
Plural
badyle
Instrumental
Singular
badylem
Plural
badylami
Locative
Singular
badylu
Plural
badylach
Vocative
Singular
badylu
Plural
badyle