Skip to main content
Slavonaut

błąkać — bliski

bławatnik

/bwaˈvat.ɲik/nounPolish

Meanings

noun
  1. 1
    any cotinga of the genus Cotinga
  2. 2
    a cotingid belonging to the subfamily Cotinginae
  3. 3
    obsoletesilk trader

Declension

CaseSingularPlural
Nominativebławatnikbławatniki, bławatnicy
Genitivebławatnikabławatników
Dativebławatnikowibławatnikom
Accusativebławatnikabławatniki, bławatników
Instrumentalbławatnikiembławatnikami
Locativebławatnikubławatnikach
Vocativebławatnikubławatniki, bławatnicy

Origin

From bławat + -nik. First attested in 1687.