błędnawy

Definitions

1. 1.
   poeticweak, faint, half-conscious

   • Mocno przybladła, niemłoda już twarz, wygolona starannie z wszelkiego włosa, cieniła bladożółtym podskórzem, a na miernych ustach igrał łagodny, trochę błędnawy, jakby chorobliwy uśmiech.

     The very pale face, not young anymore, carefully shaven of every hair, cast a shadow with the pale-yellow underskin, and on its indifferent mouth a mild, somewhat weak, rather sickly smile danced.

   • Rwie się człowiek do nieziemskich działań — Gubiąc myśli po ziemskich śmietnikach — Za godzinę porywów i pałań, Które nikną w błędnawych ognikach...

     A man strains himself to unearthly actions — Losing his thoughts along earthly trash bins — In an hour of gusts and bright lights, That fade in weak lights...

   • W deszczu mokną smutne malwy panny anemiczne i blade z tęsknoty, wiatr błędnawy gra na skrzypkach szklanych stale wiernie wracający motyw: wojenko... wojenko... […]

     The girl's anemic and pale from longing hollyhocks were getting wet in the rain, the weak wind was constantly playing on the glass violins, faithfully returning to the motive: war... war... […]

Synonyms & related words