świadek
//ˈɕfja.dɛk/ | /ˈɕfja.dɛk//
Polishnoun
Definitions
- 1.witness (One who sees or has personal knowledge of something and may report on it)
- 2.witness (someone called to give evidence in a court)
- 3.witness (someone who can witness the signing of a document)
- 4.obsoleteresidual detached elevation of land, part of an originally uniform upland
- 5.obsoletewitness (something that serves as evidence; a sign or token)
- 6.obsoletemound left intact when collecting soil in excavations, planting, deepening ponds, etc., in order to measure the volume of the selected soil
Synonyms & related words
Word family
- bez świadków
- Bóg mi świadkiem
- Chrześcijański Zbór Świadków Jehowy
- fałszywy świadek
- niemy świadek
- świadectwo
- świadek incognito
- świadek Jehowy
- świadek koronny
- świadczyć
Etymology
Inherited from Old Polish świadek.
Forms
- świadkowafeminine
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | świadek | świadkowie, świadki |
| Genitive | świadka | świadków |
| Dative | świadkowi | świadkom |
| Accusative | świadka | świadków |
| Instrumental | świadkiem | świadkami |
| Locative | świadku | świadkach |
| Vocative | świadku | świadkowie |
Nominative
Singular
świadek
Plural
świadkowie, świadki
Genitive
Singular
świadka
Plural
świadków
Dative
Singular
świadkowi
Plural
świadkom
Accusative
Singular
świadka
Plural
świadków
Instrumental
Singular
świadkiem
Plural
świadkami
Locative
Singular
świadku
Plural
świadkach
Vocative
Singular
świadku
Plural
świadkowie