упоминатиUkrainian conjugation
“to remind, to warn”/[ʊpɔmeˈnate]/imperfective
present
| 1st person singular | упомина́ю |
|---|---|
| 2nd person singular | упомина́єш |
| 3rd person singular | упомина́є |
| 1st person plural | упомина́єм, упомина́ємо |
| 2nd person plural | упомина́єте |
| 3rd person plural | упомина́ють |
future
| 1st person singular | бу́ду впомина́ти, бу́ду впомина́ть, упомина́тиму |
|---|---|
| 2nd person singular | бу́деш упомина́ти, бу́деш упомина́ть, упомина́тимеш |
| 3rd person singular | бу́де впомина́ти, бу́де впомина́ть, упомина́тиме |
| 1st person plural | бу́демо впомина́ти, бу́демо впомина́ть, упомина́тимемо, упомина́тимем |
| 2nd person plural | бу́дете впомина́ти, бу́дете впомина́ть, упомина́тимете |
| 3rd person plural | бу́дуть упомина́ти, бу́дуть упомина́ть, упомина́тимуть |
past
| masculine singular | упомина́в |
|---|---|
| feminine singular | упомина́ла |
| neuter singular | упомина́ло |
| plural | упомина́ли |
imperative
| 2nd person singular | упомина́й |
|---|---|
| 1st person plural | упомина́ймо |
| 2nd person plural | упомина́йте |
Other forms
- upomynátyromanization
- упом'яну́тиcolloquial · perfective
- упімну́тиdialectal · perfective
- 1aclass
- упомина́тиimperfective · infinitive
- упомина́тьimperfective · infinitive
- упоми́нанийimperfective · passive · past
- impersonal: упоми́наноimperfective · passive · past
- упомина́ючиadverbial · imperfective · present
- упомина́вшиadverbial · imperfective · past
- упомина́тиcanonical · imperfective