скінчитисяUkrainian conjugation
“to end, to come to an end, to finish”/[sʲkʲinˈt͡ʃɪtesʲɐ]/perfective
future
| 1st person singular | скінчу́ся, скінчу́сь |
|---|---|
| 2nd person singular | скі́нчишся |
| 3rd person singular | скі́нчиться |
| 1st person plural | скі́нчимся, скі́нчимося, скі́нчимось |
| 2nd person plural | скі́нчитеся, скі́нчитесь |
| 3rd person plural | скі́нчаться |
past
| masculine singular | скінчи́вся, скінчи́всь |
|---|---|
| feminine singular | скінчи́лася, скінчи́лась |
| neuter singular | скінчи́лося, скінчи́лось |
| plural | скінчи́лися, скінчи́лись |
imperative
| 2nd person singular | скінчи́ся, скінчи́сь |
|---|---|
| 1st person plural | скінчі́мся, скінчі́мося, скінчі́мось |
| 2nd person plural | скінчі́ться |
Other forms
- скінчи́тисяcanonical · perfective
- skinčýtysjaromanization
- скінча́тисяimperfective · rare
- 4cclass
- скінчи́тисяinfinitive · perfective
- скінчи́тисьinfinitive · perfective
- скінчи́тьсяinfinitive · perfective
- скінчи́вшисьadverbial · past · perfective