орієнтуватисяUkrainian conjugation

to orient oneself, to orientate oneself, to get one's bearings (to determine one's position relative to the surroundings)/[ɔrʲijentʊˈʋatesʲɐ]/imperfective

Aspect partner: зорієнтува́тися

present

1st person singularорієнту́юся, орієнту́юсь
2nd person singularорієнту́єшся
3rd person singularорієнту́ється
1st person pluralорієнту́ємся, орієнту́ємося, орієнту́ємось
2nd person pluralорієнту́єтеся, орієнту́єтесь
3rd person pluralорієнту́ються

future

1st person singularбу́ду орієнтува́тися, бу́ду орієнтува́тись, бу́ду орієнтува́ться, орієнтува́тимусь, орієнтува́тимуся
2nd person singularбу́деш орієнтува́тися, бу́деш орієнтува́тись, бу́деш орієнтува́ться, орієнтува́тимешся
3rd person singularбу́де орієнтува́тися, бу́де орієнтува́тись, бу́де орієнтува́ться, орієнтува́тиметься
1st person pluralбу́демо орієнтува́тися, бу́демо орієнтува́тись, бу́демо орієнтува́ться, орієнтува́тимемось, орієнтува́тимемося, орієнтува́тимемся
2nd person pluralбу́дете орієнтува́тися, бу́дете орієнтува́тись, бу́дете орієнтува́ться, орієнтува́тиметесь, орієнтува́тиметеся
3rd person pluralбу́дуть орієнтува́тися, бу́дуть орієнтува́тись, бу́дуть орієнтува́ться, орієнтува́тимуться

past

masculine singularорієнтува́вся, орієнтува́всь
feminine singularорієнтува́лася, орієнтува́лась
neuter singularорієнтува́лося, орієнтува́лось
pluralорієнтува́лися, орієнтува́лись

imperative

2nd person singularорієнту́йся, орієнту́йсь
1st person pluralорієнту́ймося, орієнту́ймось
2nd person pluralорієнту́йтеся, орієнту́йтесь

Other forms

  • орієнтува́тисяcanonical · imperfective
  • orijentuvátysjaromanization
  • зорієнтува́тисяperfective
  • 2aclass
  • орієнтува́тисяimperfective · infinitive
  • орієнтува́тисьimperfective · infinitive
  • орієнтува́тьсяimperfective · infinitive
  • орієнту́ючисьadverbial · imperfective · present
  • орієнтува́вшисьadverbial · imperfective · past