відчепитисяUkrainian conjugation
“to unhook oneself, to unhitch oneself”/[ʋʲid͡ʒt͡ʃeˈpɪtesʲɐ]/perfective
Aspect partners: відчі́плюватися, відчіпля́тися
future
| 1st person singular | відчеплю́ся, відчеплю́сь |
|---|---|
| 2nd person singular | відче́пишся |
| 3rd person singular | відче́питься |
| 1st person plural | відче́пимся, відче́пимося, відче́пимось |
| 2nd person plural | відче́питеся, відче́питесь |
| 3rd person plural | відче́пляться |
past
| masculine singular | відчепи́вся, відчепи́всь |
|---|---|
| feminine singular | відчепи́лася, відчепи́лась |
| neuter singular | відчепи́лося, відчепи́лось |
| plural | відчепи́лися, відчепи́лись |
imperative
| 2nd person singular | відчепи́ся, відчепи́сь |
|---|---|
| 1st person plural | відчепі́мся, відчепі́мося, відчепі́мось |
| 2nd person plural | відчепі́ться |
Other forms
- відчепи́тисяcanonical · perfective
- vidčepýtysjaromanization
- відчі́плюватисяimperfective
- відчіпля́тисяimperfective
- відче́плюватисяimperfective · rare
- 4cclass
- відчепи́тисяinfinitive · perfective
- відчепи́тисьinfinitive · perfective
- відчепи́тьсяinfinitive · perfective
- відчепи́вшисьadverbial · past · perfective