одрицатиSerbo-Croatian conjugation
“to deny”//odrǐːt͡sati//imperfective
present
| 3rd person singular | одриче |
|---|---|
| 3rd person plural | одричу |
future
| 3rd person singular | одрицат ће, одрицаће, бу̏де̄ одрицао |
|---|---|
| 3rd person plural | одрицат ће̄, одрицаће, бу̏дӯ одрицали |
past
| 3rd person singular | одрицао је, би̏о је одрицао |
|---|---|
| 3rd person plural | одрицали су, би́ли су одрицали |
imperfect
| 3rd person singular | одрицаше |
|---|---|
| 3rd person plural | одрицаху |
conditional
| 3rd person singular | одрицао би, би̏о би одрицао |
|---|---|
| 3rd person plural | одрицали би, би́ли би одрицали |
Other forms
- одри́цатиcanonical · imperfective
- odrícatiromanization
- одрицатиinfinitive
- одри́ца̄њеnoun-from-verb
- одричемpresent · singular
- одричешpresent · singular
- одричемоplural · present
- одричетеplural · present
- одрицат ћуfuture · future-i · singular
- одрицаћуfuture · future-i · singular
- одрицат ћешfuture · future-i · singular
- одрицаћешfuture · future-i · singular
- одрицат ћемоfuture · future-i · plural
- одрицаћемоfuture · future-i · plural
- одрицат ћетеfuture · future-i · plural
- одрицаћетеfuture · future-i · plural