именоватиSerbo-Croatian conjugation
“to name”//îmenoʋati//imperfective
present
| 3rd person singular | именује |
|---|---|
| 3rd person plural | именују |
future
| 3rd person singular | именоват ће, именоваће, бу̏де̄ именовао |
|---|---|
| 3rd person plural | именоват ће̄, именоваће, бу̏дӯ именовали |
past
| 3rd person singular | именовао је, би̏о је именовао |
|---|---|
| 3rd person plural | именовали су, би́ли су именовали |
imperfect
| 3rd person singular | именоваше |
|---|---|
| 3rd person plural | именоваху |
aorist
| 3rd person singular | именова |
|---|---|
| 3rd person plural | именоваше |
conditional
| 3rd person singular | именовао би, би̏о би именовао |
|---|---|
| 3rd person plural | именовали би, би́ли би именовали |
Other forms
- и̏меноватиcanonical · imperfective · perfective
- ȉmenovatiromanization
- именоватиinfinitive
- и̏менова̄њеnoun-from-verb
- именујемpresent · singular
- именујешpresent · singular
- именујемоplural · present
- именујетеplural · present
- именоват ћуfuture · future-i · singular
- именоваћуfuture · future-i · singular
- именоват ћешfuture · future-i · singular
- именоваћешfuture · future-i · singular
- именоват ћемоfuture · future-i · plural
- именоваћемоfuture · future-i · plural
- именоват ћетеfuture · future-i · plural
- именоваћетеfuture · future-i · plural