zdrętwiećPolish conjugation
“to stiffen, (of limbs or extremeties) to go numb, to fall asleep”//ˈzdrɛnt.fjɛt͡ɕ/ | [ˈzdrɛnt.fjɛt͡ɕ]/
Aspect partner: drętwieć
future
| 3rd person singular | zdrętwieje |
|---|---|
| 3rd person plural | zdrętwieją |
past
| 3rd person singular | zdrętwiał, zdrętwiała, zdrętwiało |
|---|---|
| 3rd person plural | zdrętwieli, zdrętwiały |
| masculine singular | zdrętwiałem, -(e)m zdrętwiał, zdrętwiałeś, -(e)ś zdrętwiał |
| feminine singular | zdrętwiałam, -(e)m zdrętwiała, zdrętwiałaś, -(e)ś zdrętwiała |
| neuter singular | zdrętwiałom, -(e)m zdrętwiało, zdrętwiałoś, -(e)ś zdrętwiało |
| plural | zdrętwieliśmy, -(e)śmy zdrętwieli, zdrętwiałyśmy, -(e)śmy zdrętwiały, zdrętwieliście, -(e)ście zdrętwieli, zdrętwiałyście, -(e)ście zdrętwiały |
imperative
| 3rd person singular | niech zdrętwieje |
|---|---|
| 3rd person plural | niech zdrętwieją |
conditional
| 3rd person singular | zdrętwiałby, by zdrętwiał, zdrętwiałaby, by zdrętwiała, zdrętwiałoby, by zdrętwiało |
|---|---|
| 3rd person plural | zdrętwieliby, by zdrętwieli, zdrętwiałyby, by zdrętwiały |
| masculine singular | zdrętwiałbym, bym zdrętwiał, zdrętwiałbyś, byś zdrętwiał |
| feminine singular | zdrętwiałabym, bym zdrętwiała, zdrętwiałabyś, byś zdrętwiała |
| neuter singular | zdrętwiałobym, bym zdrętwiało, zdrętwiałobyś, byś zdrętwiało |
| plural | zdrętwielibyśmy, byśmy zdrętwieli, zdrętwiałybyśmy, byśmy zdrętwiały, zdrętwielibyście, byście zdrętwieli, zdrętwiałybyście, byście zdrętwiały |
Other forms
- drętwiećimperfective
- zdrętwiećinfinitive
- zdrętwiejęfuture · singular
- zdrętwiejemyfuture · plural
- zdrętwiejeszfuture · singular
- zdrętwiejeciefuture · plural
- zdrętwieje sięfuture · impersonal
- zdrętwianoimpersonal · past
- zdrętwiano byconditional · impersonal
- niech zdrętwiejęimperative · singular
- zdrętwiejmyimperative · plural
- zdrętwiejimperative · singular
- zdrętwiejcieimperative · plural
- zdrętwiawszyadverbial · anterior · participle
- zdrętwienienoun-from-verb