zdarzyćPolish conjugation
“to cause (to be the reason something happens)”//ˈzda.ʐɘt͡ɕ//
Aspect partner: zdarzać
future
| 3rd person singular | zdarzy |
|---|---|
| 3rd person plural | zdarzą |
past
| 3rd person singular | zdarzył, zdarzyła, zdarzyło |
|---|---|
| 3rd person plural | zdarzyli, zdarzyły |
| masculine singular | zdarzyłem, -(e)m zdarzył, zdarzyłeś, -(e)ś zdarzył |
| feminine singular | zdarzyłam, -(e)m zdarzyła, zdarzyłaś, -(e)ś zdarzyła |
| neuter singular | zdarzyłom, -(e)m zdarzyło, zdarzyłoś, -(e)ś zdarzyło |
| plural | zdarzyliśmy, -(e)śmy zdarzyli, zdarzyłyśmy, -(e)śmy zdarzyły, zdarzyliście, -(e)ście zdarzyli, zdarzyłyście, -(e)ście zdarzyły |
imperative
| 3rd person singular | niech zdarzy |
|---|---|
| 3rd person plural | niech zdarzą |
conditional
| 3rd person singular | zdarzyłby, by zdarzył, zdarzyłaby, by zdarzyła, zdarzyłoby, by zdarzyło |
|---|---|
| 3rd person plural | zdarzyliby, by zdarzyli, zdarzyłyby, by zdarzyły |
| masculine singular | zdarzyłbym, bym zdarzył, zdarzyłbyś, byś zdarzył |
| feminine singular | zdarzyłabym, bym zdarzyła, zdarzyłabyś, byś zdarzyła |
| neuter singular | zdarzyłobym, bym zdarzyło, zdarzyłobyś, byś zdarzyło |
| plural | zdarzylibyśmy, byśmy zdarzyli, zdarzyłybyśmy, byśmy zdarzyły, zdarzylibyście, byście zdarzyli, zdarzyłybyście, byście zdarzyły |
Other forms
- zdarzaćimperfective
- zdarzyćinfinitive
- zdarzęfuture · singular
- zdarzymyfuture · plural
- zdarzyszfuture · singular
- zdarzyciefuture · plural
- zdarzy sięfuture · impersonal
- zdarzonoimpersonal · past
- zdarzono byconditional · impersonal
- niech zdarzęimperative · singular
- zdarzmyimperative · plural
- zdarzimperative · singular
- zdarzcieimperative · plural
- zdarzonyadjectival · masculine · participle · passive · singular
- zdarzonaadjectival · feminine · participle · passive · singular
- zdarzoneadjectival · neuter · participle · passive · singular