Skip to main content

zawinićPolish conjugation

to be to blame, to be guilty//zaˈvi.ɲit͡ɕ//

Aspect partner: zawiniać

future

3rd person singularzawini
3rd person pluralzawinią

past

3rd person singularzawinił, zawiniła, zawiniło
3rd person pluralzawinili, zawiniły
masculine singularzawiniłem, -(e)m zawinił, zawiniłeś, -(e)ś zawinił
feminine singularzawiniłam, -(e)m zawiniła, zawiniłaś, -(e)ś zawiniła
neuter singularzawiniłom, -(e)m zawiniło, zawiniłoś, -(e)ś zawiniło
pluralzawiniliśmy, -(e)śmy zawinili, zawiniłyśmy, -(e)śmy zawiniły, zawiniliście, -(e)ście zawinili, zawiniłyście, -(e)ście zawiniły

imperative

3rd person singularniech zawini
3rd person pluralniech zawinią

conditional

3rd person singularzawiniłby, by zawinił, zawiniłaby, by zawiniła, zawiniłoby, by zawiniło
3rd person pluralzawiniliby, by zawinili, zawiniłyby, by zawiniły
masculine singularzawiniłbym, bym zawinił, zawiniłbyś, byś zawinił
feminine singularzawiniłabym, bym zawiniła, zawiniłabyś, byś zawiniła
neuter singularzawiniłobym, bym zawiniło, zawiniłobyś, byś zawiniło
pluralzawinilibyśmy, byśmy zawinili, zawiniłybyśmy, byśmy zawiniły, zawinilibyście, byście zawinili, zawiniłybyście, byście zawiniły

Other forms

  • zawiniaćimperfective
  • zawinićinfinitive
  • zawinięfuture · singular
  • zawinimyfuture · plural
  • zawiniszfuture · singular
  • zawiniciefuture · plural
  • zawini sięfuture · impersonal
  • zawinionoimpersonal · past
  • zawiniono byconditional · impersonal
  • niech zawinięimperative · singular
  • zawińmyimperative · plural
  • zawińimperative · singular
  • zawińcieimperative · plural
  • zawinionyadjectival · masculine · participle · passive · singular
  • zawinionaadjectival · feminine · participle · passive · singular
  • zawinioneadjectival · neuter · participle · passive · singular