Skip to main content

zakłócićPolish conjugation

to disrupt, to disturb, to impede, to perturb//zaˈkwu.t͡ɕit͡ɕ//

Aspect partner: zakłócać

future

3rd person singularzakłóci
3rd person pluralzakłócą

past

3rd person singularzakłócił, zakłóciła, zakłóciło
3rd person pluralzakłócili, zakłóciły
masculine singularzakłóciłem, -(e)m zakłócił, zakłóciłeś, -(e)ś zakłócił
feminine singularzakłóciłam, -(e)m zakłóciła, zakłóciłaś, -(e)ś zakłóciła
neuter singularzakłóciłom, -(e)m zakłóciło, zakłóciłoś, -(e)ś zakłóciło
pluralzakłóciliśmy, -(e)śmy zakłócili, zakłóciłyśmy, -(e)śmy zakłóciły, zakłóciliście, -(e)ście zakłócili, zakłóciłyście, -(e)ście zakłóciły

imperative

3rd person singularniech zakłóci
3rd person pluralniech zakłócą

conditional

3rd person singularzakłóciłby, by zakłócił, zakłóciłaby, by zakłóciła, zakłóciłoby, by zakłóciło
3rd person pluralzakłóciliby, by zakłócili, zakłóciłyby, by zakłóciły
masculine singularzakłóciłbym, bym zakłócił, zakłóciłbyś, byś zakłócił
feminine singularzakłóciłabym, bym zakłóciła, zakłóciłabyś, byś zakłóciła
neuter singularzakłóciłobym, bym zakłóciło, zakłóciłobyś, byś zakłóciło
pluralzakłócilibyśmy, byśmy zakłócili, zakłóciłybyśmy, byśmy zakłóciły, zakłócilibyście, byście zakłócili, zakłóciłybyście, byście zakłóciły

Other forms

  • zakłócaćimperfective
  • zakłócićinfinitive
  • zakłócęfuture · singular
  • zakłócimyfuture · plural
  • zakłóciszfuture · singular
  • zakłóciciefuture · plural
  • zakłóci sięfuture · impersonal
  • zakłóconoimpersonal · past
  • zakłócono byconditional · impersonal
  • niech zakłócęimperative · singular
  • zakłóćmyimperative · plural
  • zakłóćimperative · singular
  • zakłóćcieimperative · plural
  • zakłóconyadjectival · masculine · participle · passive · singular
  • zakłóconaadjectival · feminine · participle · passive · singular
  • zakłóconeadjectival · neuter · participle · passive · singular