wypaśćPolish conjugation
“to fall out (exit something by falling)”//ˈvɘ.paɕt͡ɕ//
Aspect partner: wypadać
future
| 3rd person singular | wypadnie |
|---|---|
| 3rd person plural | wypadną |
past
| 3rd person singular | wypadł, wypadła, wypadło |
|---|---|
| 3rd person plural | wypadli, wypadły |
| masculine singular | wypadłem, -(e)m wypadł, wypadłeś, -(e)ś wypadł |
| feminine singular | wypadłam, -(e)m wypadła, wypadłaś, -(e)ś wypadła |
| neuter singular | wypadłom, -(e)m wypadło, wypadłoś, -(e)ś wypadło |
| plural | wypadliśmy, -(e)śmy wypadli, wypadłyśmy, -(e)śmy wypadły, wypadliście, -(e)ście wypadli, wypadłyście, -(e)ście wypadły |
imperative
| 3rd person singular | niech wypadnie |
|---|---|
| 3rd person plural | niech wypadną |
conditional
| 3rd person singular | wypadłby, by wypadł, wypadłaby, by wypadła, wypadłoby, by wypadło |
|---|---|
| 3rd person plural | wypadliby, by wypadli, wypadłyby, by wypadły |
| masculine singular | wypadłbym, bym wypadł, wypadłbyś, byś wypadł |
| feminine singular | wypadłabym, bym wypadła, wypadłabyś, byś wypadła |
| neuter singular | wypadłobym, bym wypadło, wypadłobyś, byś wypadło |
| plural | wypadlibyśmy, byśmy wypadli, wypadłybyśmy, byśmy wypadły, wypadlibyście, byście wypadli, wypadłybyście, byście wypadły |
Other forms
- wypadaćimperfective
- wypaśćinfinitive
- wypadnęfuture · singular
- wypadniemyfuture · plural
- wypadnieszfuture · singular
- wypadnieciefuture · plural
- wypadnie sięfuture · impersonal
- wypadniętoimpersonal · past
- wypadnięto byconditional · impersonal
- niech wypadnęimperative · singular
- wypadnijmyimperative · plural
- wypadnijimperative · singular
- wypadnijcieimperative · plural
- wypadłszyadverbial · anterior · participle
- wypadnięcienoun-from-verb