utkwićPolish conjugation
“to become stuck, to become riveted”//ˈu.tkfit͡ɕ//
Aspect partner: tkwić
future
| 3rd person singular | utkwi |
|---|---|
| 3rd person plural | utkwią |
past
| 3rd person singular | utkwił, utkwiła, utkwiło |
|---|---|
| 3rd person plural | utkwili, utkwiły |
| masculine singular | utkwiłem, -(e)m utkwił, utkwiłeś, -(e)ś utkwił |
| feminine singular | utkwiłam, -(e)m utkwiła, utkwiłaś, -(e)ś utkwiła |
| neuter singular | utkwiłom, -(e)m utkwiło, utkwiłoś, -(e)ś utkwiło |
| plural | utkwiliśmy, -(e)śmy utkwili, utkwiłyśmy, -(e)śmy utkwiły, utkwiliście, -(e)ście utkwili, utkwiłyście, -(e)ście utkwiły |
imperative
| 3rd person singular | niech utkwi |
|---|---|
| 3rd person plural | niech utkwią |
conditional
| 3rd person singular | utkwiłby, by utkwił, utkwiłaby, by utkwiła, utkwiłoby, by utkwiło |
|---|---|
| 3rd person plural | utkwiliby, by utkwili, utkwiłyby, by utkwiły |
| masculine singular | utkwiłbym, bym utkwił, utkwiłbyś, byś utkwił |
| feminine singular | utkwiłabym, bym utkwiła, utkwiłabyś, byś utkwiła |
| neuter singular | utkwiłobym, bym utkwiło, utkwiłobyś, byś utkwiło |
| plural | utkwilibyśmy, byśmy utkwili, utkwiłybyśmy, byśmy utkwiły, utkwilibyście, byście utkwili, utkwiłybyście, byście utkwiły |
Other forms
- tkwićimperfective
- utkwićinfinitive
- utkwięfuture · singular
- utkwimyfuture · plural
- utkwiszfuture · singular
- utkwiciefuture · plural
- utkwi sięfuture · impersonal
- utkwionoimpersonal · past
- utkwiono byconditional · impersonal
- niech utkwięimperative · singular
- utkwijmyimperative · plural
- utkwijimperative · singular
- utkwijcieimperative · plural
- utkwionyadjectival · masculine · participle · passive · singular
- utkwionaadjectival · feminine · participle · passive · singular
- utkwioneadjectival · neuter · participle · passive · singular