Skip to main content

uciecPolish conjugation

to run away, to flee (e.g. from somebody, from home, from a difficult situation etc.)//ˈu.t͡ɕɛt͡s//

Aspect partner: uciekać

future

3rd person singularucieknie
3rd person pluraluciekną

past

3rd person singularuciekł, uciekła, uciekło
3rd person pluraluciekli, uciekły
masculine singularuciekłem, -(e)m uciekł, uciekłeś, -(e)ś uciekł
feminine singularuciekłam, -(e)m uciekła, uciekłaś, -(e)ś uciekła
neuter singularuciekłom, -(e)m uciekło, uciekłoś, -(e)ś uciekło
pluraluciekliśmy, -(e)śmy uciekli, uciekłyśmy, -(e)śmy uciekły, uciekliście, -(e)ście uciekli, uciekłyście, -(e)ście uciekły

imperative

3rd person singularniech ucieknie
3rd person pluralniech uciekną

conditional

3rd person singularuciekłby, by uciekł, uciekłaby, by uciekła, uciekłoby, by uciekło
3rd person pluraluciekliby, by uciekli, uciekłyby, by uciekły
masculine singularuciekłbym, bym uciekł, uciekłbyś, byś uciekł
feminine singularuciekłabym, bym uciekła, uciekłabyś, byś uciekła
neuter singularuciekłobym, bym uciekło, uciekłobyś, byś uciekło
pluralucieklibyśmy, byśmy uciekli, uciekłybyśmy, byśmy uciekły, ucieklibyście, byście uciekli, uciekłybyście, byście uciekły

Other forms

  • uciekaćimperfective
  • uciecinfinitive
  • ucieknęfuture · singular
  • uciekniemyfuture · plural
  • ucieknieszfuture · singular
  • ucieknieciefuture · plural
  • ucieknie sięfuture · impersonal
  • uciekniętoimpersonal · past
  • ucieknięto byconditional · impersonal
  • niech ucieknęimperative · singular
  • ucieknijmyimperative · plural
  • ucieknijimperative · singular
  • ucieknijcieimperative · plural
  • uciekłszyadverbial · anterior · participle
  • ucieknięcienoun-from-verb