spóźnićPolish conjugation
“to be late with something”//ˈspuʑ.ɲit͡ɕ//
Aspect partner: spóźniać
future
| 3rd person singular | spóźni |
|---|---|
| 3rd person plural | spóźnią |
past
| 3rd person singular | spóźnił, spóźniła, spóźniło |
|---|---|
| 3rd person plural | spóźnili, spóźniły |
| masculine singular | spóźniłem, -(e)m spóźnił, spóźniłeś, -(e)ś spóźnił |
| feminine singular | spóźniłam, -(e)m spóźniła, spóźniłaś, -(e)ś spóźniła |
| neuter singular | spóźniłom, -(e)m spóźniło, spóźniłoś, -(e)ś spóźniło |
| plural | spóźniliśmy, -(e)śmy spóźnili, spóźniłyśmy, -(e)śmy spóźniły, spóźniliście, -(e)ście spóźnili, spóźniłyście, -(e)ście spóźniły |
imperative
| 3rd person singular | niech spóźni |
|---|---|
| 3rd person plural | niech spóźnią |
conditional
| 3rd person singular | spóźniłby, by spóźnił, spóźniłaby, by spóźniła, spóźniłoby, by spóźniło |
|---|---|
| 3rd person plural | spóźniliby, by spóźnili, spóźniłyby, by spóźniły |
| masculine singular | spóźniłbym, bym spóźnił, spóźniłbyś, byś spóźnił |
| feminine singular | spóźniłabym, bym spóźniła, spóźniłabyś, byś spóźniła |
| neuter singular | spóźniłobym, bym spóźniło, spóźniłobyś, byś spóźniło |
| plural | spóźnilibyśmy, byśmy spóźnili, spóźniłybyśmy, byśmy spóźniły, spóźnilibyście, byście spóźnili, spóźniłybyście, byście spóźniły |
Other forms
- spóźniaćimperfective
- spóźnićinfinitive
- spóźnięfuture · singular
- spóźnimyfuture · plural
- spóźniszfuture · singular
- spóźniciefuture · plural
- spóźni sięfuture · impersonal
- spóźnionoimpersonal · past
- spóźniono byconditional · impersonal
- niech spóźnięimperative · singular
- spóźnijmyimperative · plural
- spóźnijimperative · singular
- spóźnijcieimperative · plural
- spóźnionyadjectival · masculine · participle · passive · singular
- spóźnionaadjectival · feminine · participle · passive · singular
- spóźnioneadjectival · neuter · participle · passive · singular