roztoczyćPolish conjugation

“to give forth, to emanate, to ooze”//rɔsˈtɔ.t͡ʂɘt͡ɕ//

Aspect partner: roztaczać

future

3rd person singular	roztoczy
3rd person plural	roztoczą

past

3rd person singular	roztoczył, roztoczyła, roztoczyło
3rd person plural	roztoczyli, roztoczyły
masculine singular	roztoczyłem, -(e)m roztoczył, roztoczyłeś, -(e)ś roztoczył
feminine singular	roztoczyłam, -(e)m roztoczyła, roztoczyłaś, -(e)ś roztoczyła
neuter singular	roztoczyłom, -(e)m roztoczyło, roztoczyłoś, -(e)ś roztoczyło
plural	roztoczyliśmy, -(e)śmy roztoczyli, roztoczyłyśmy, -(e)śmy roztoczyły, roztoczyliście, -(e)ście roztoczyli, roztoczyłyście, -(e)ście roztoczyły

imperative

3rd person singular	niech roztoczy
3rd person plural	niech roztoczą

conditional

3rd person singular	roztoczyłby, by roztoczył, roztoczyłaby, by roztoczyła, roztoczyłoby, by roztoczyło
3rd person plural	roztoczyliby, by roztoczyli, roztoczyłyby, by roztoczyły
masculine singular	roztoczyłbym, bym roztoczył, roztoczyłbyś, byś roztoczył
feminine singular	roztoczyłabym, bym roztoczyła, roztoczyłabyś, byś roztoczyła
neuter singular	roztoczyłobym, bym roztoczyło, roztoczyłobyś, byś roztoczyło
plural	roztoczylibyśmy, byśmy roztoczyli, roztoczyłybyśmy, byśmy roztoczyły, roztoczylibyście, byście roztoczyli, roztoczyłybyście, byście roztoczyły

Other forms

roztaczaćimperfective
roztoczyćinfinitive
roztoczęfuture · singular
roztoczymyfuture · plural
roztoczyszfuture · singular
roztoczyciefuture · plural
roztoczy sięfuture · impersonal
roztoczonoimpersonal · past
roztoczono byconditional · impersonal
niech roztoczęimperative · singular
roztoczmyimperative · plural
roztoczimperative · singular
roztoczcieimperative · plural
roztoczonyadjectival · masculine · participle · passive · singular
roztoczonaadjectival · feminine · participle · passive · singular
roztoczoneadjectival · neuter · participle · passive · singular