Slavonaut

rozpuścićPolish conjugation

“to dissolve, to turn into a solution”//rɔsˈpuɕ.t͡ɕit͡ɕ//

Aspect partner: rozpuszczać

future

3rd person singular	rozpuści
3rd person plural	rozpuszczą

past

3rd person singular	rozpuścił, rozpuściła, rozpuściło
3rd person plural	rozpuścili, rozpuściły
masculine singular	rozpuściłem, -(e)m rozpuścił, rozpuściłeś, -(e)ś rozpuścił
feminine singular	rozpuściłam, -(e)m rozpuściła, rozpuściłaś, -(e)ś rozpuściła
neuter singular	rozpuściłom, -(e)m rozpuściło, rozpuściłoś, -(e)ś rozpuściło
plural	rozpuściliśmy, -(e)śmy rozpuścili, rozpuściłyśmy, -(e)śmy rozpuściły, rozpuściliście, -(e)ście rozpuścili, rozpuściłyście, -(e)ście rozpuściły

imperative

3rd person singular	niech rozpuści
3rd person plural	niech rozpuszczą

conditional

3rd person singular	rozpuściłby, by rozpuścił, rozpuściłaby, by rozpuściła, rozpuściłoby, by rozpuściło
3rd person plural	rozpuściliby, by rozpuścili, rozpuściłyby, by rozpuściły
masculine singular	rozpuściłbym, bym rozpuścił, rozpuściłbyś, byś rozpuścił
feminine singular	rozpuściłabym, bym rozpuściła, rozpuściłabyś, byś rozpuściła
neuter singular	rozpuściłobym, bym rozpuściło, rozpuściłobyś, byś rozpuściło
plural	rozpuścilibyśmy, byśmy rozpuścili, rozpuściłybyśmy, byśmy rozpuściły, rozpuścilibyście, byście rozpuścili, rozpuściłybyście, byście rozpuściły

Other forms

rozpuszczaćimperfective
rozpuścićinfinitive
rozpuszczęfuture · singular
rozpuścimyfuture · plural
rozpuściszfuture · singular
rozpuściciefuture · plural
rozpuści sięfuture · impersonal
rozpuszczonoimpersonal · past
rozpuszczono byconditional · impersonal
niech rozpuszczęimperative · singular
rozpuśćmyimperative · plural
rozpuśćimperative · singular
rozpuśćcieimperative · plural
rozpuszczonyadjectival · masculine · participle · passive · singular
rozpuszczonaadjectival · feminine · participle · passive · singular
rozpuszczoneadjectival · neuter · participle · passive · singular