rozbrzmiewaćPolish conjugation
“to resound, to resonate, to reverberate”//rɔzˈbʐmjɛ.vat͡ɕ//
Aspect partner: rozbrzmieć
present
| 3rd person singular | rozbrzmiewa |
|---|---|
| 3rd person plural | rozbrzmiewają |
future
| 3rd person singular | będzie rozbrzmiewał, będzie rozbrzmiewać, będzie rozbrzmiewała, będzie rozbrzmiewało |
|---|---|
| 3rd person plural | będą rozbrzmiewali, będą rozbrzmiewać, będą rozbrzmiewały |
| masculine singular | będę rozbrzmiewał, będę rozbrzmiewać, będziesz rozbrzmiewał, będziesz rozbrzmiewać |
| feminine singular | będę rozbrzmiewała, będę rozbrzmiewać, będziesz rozbrzmiewała, będziesz rozbrzmiewać |
| neuter singular | będę rozbrzmiewało, będę rozbrzmiewać, będziesz rozbrzmiewało, będziesz rozbrzmiewać |
| plural | będziemy rozbrzmiewali, będziemy rozbrzmiewać, będziemy rozbrzmiewały, będziecie rozbrzmiewali, będziecie rozbrzmiewać, będziecie rozbrzmiewały |
past
| 3rd person singular | rozbrzmiewał, rozbrzmiewała, rozbrzmiewało |
|---|---|
| 3rd person plural | rozbrzmiewali, rozbrzmiewały |
| masculine singular | rozbrzmiewałem, -(e)m rozbrzmiewał, rozbrzmiewałeś, -(e)ś rozbrzmiewał |
| feminine singular | rozbrzmiewałam, -(e)m rozbrzmiewała, rozbrzmiewałaś, -(e)ś rozbrzmiewała |
| neuter singular | rozbrzmiewałom, -(e)m rozbrzmiewało, rozbrzmiewałoś, -(e)ś rozbrzmiewało |
| plural | rozbrzmiewaliśmy, -(e)śmy rozbrzmiewali, rozbrzmiewałyśmy, -(e)śmy rozbrzmiewały, rozbrzmiewaliście, -(e)ście rozbrzmiewali, rozbrzmiewałyście, -(e)ście rozbrzmiewały |
imperative
| 3rd person singular | niech rozbrzmiewa |
|---|---|
| 3rd person plural | niech rozbrzmiewają |
conditional
| 3rd person singular | rozbrzmiewałby, by rozbrzmiewał, rozbrzmiewałaby, by rozbrzmiewała, rozbrzmiewałoby, by rozbrzmiewało |
|---|---|
| 3rd person plural | rozbrzmiewaliby, by rozbrzmiewali, rozbrzmiewałyby, by rozbrzmiewały |
| masculine singular | rozbrzmiewałbym, bym rozbrzmiewał, rozbrzmiewałbyś, byś rozbrzmiewał |
| feminine singular | rozbrzmiewałabym, bym rozbrzmiewała, rozbrzmiewałabyś, byś rozbrzmiewała |
| neuter singular | rozbrzmiewałobym, bym rozbrzmiewało, rozbrzmiewałobyś, byś rozbrzmiewało |
| plural | rozbrzmiewalibyśmy, byśmy rozbrzmiewali, rozbrzmiewałybyśmy, byśmy rozbrzmiewały, rozbrzmiewalibyście, byście rozbrzmiewali, rozbrzmiewałybyście, byście rozbrzmiewały |
Other forms
- rozbrzmiećperfective
- rozbrzmiewaćinfinitive
- rozbrzmiewampresent · singular
- rozbrzmiewamyplural · present
- rozbrzmiewaszpresent · singular
- rozbrzmiewacieplural · present
- rozbrzmiewa sięimpersonal · present
- rozbrzmiewanoimpersonal · past
- będzie rozbrzmiewać sięfuture · impersonal
- rozbrzmiewano byconditional · impersonal
- niech rozbrzmiewamimperative · singular
- rozbrzmiewajmyimperative · plural
- rozbrzmiewajimperative · singular
- rozbrzmiewajcieimperative · plural
- rozbrzmiewającyactive · adjectival · masculine · participle · singular
- rozbrzmiewającaactive · adjectival · feminine · participle · singular