rozłączyćPolish conjugation

“to disconnect, to hang up (a phone)”//rɔzˈwɔn.t͡ʂɘt͡ɕ//

Aspect partner: rozłączać

future

3rd person singular	rozłączy
3rd person plural	rozłączą

past

3rd person singular	rozłączył, rozłączyła, rozłączyło
3rd person plural	rozłączyli, rozłączyły
masculine singular	rozłączyłem, -(e)m rozłączył, rozłączyłeś, -(e)ś rozłączył
feminine singular	rozłączyłam, -(e)m rozłączyła, rozłączyłaś, -(e)ś rozłączyła
neuter singular	rozłączyłom, -(e)m rozłączyło, rozłączyłoś, -(e)ś rozłączyło
plural	rozłączyliśmy, -(e)śmy rozłączyli, rozłączyłyśmy, -(e)śmy rozłączyły, rozłączyliście, -(e)ście rozłączyli, rozłączyłyście, -(e)ście rozłączyły

imperative

3rd person singular	niech rozłączy
3rd person plural	niech rozłączą

conditional

3rd person singular	rozłączyłby, by rozłączył, rozłączyłaby, by rozłączyła, rozłączyłoby, by rozłączyło
3rd person plural	rozłączyliby, by rozłączyli, rozłączyłyby, by rozłączyły
masculine singular	rozłączyłbym, bym rozłączył, rozłączyłbyś, byś rozłączył
feminine singular	rozłączyłabym, bym rozłączyła, rozłączyłabyś, byś rozłączyła
neuter singular	rozłączyłobym, bym rozłączyło, rozłączyłobyś, byś rozłączyło
plural	rozłączylibyśmy, byśmy rozłączyli, rozłączyłybyśmy, byśmy rozłączyły, rozłączylibyście, byście rozłączyli, rozłączyłybyście, byście rozłączyły

Other forms

rozłączaćimperfective
rozłączyćinfinitive
rozłączęfuture · singular
rozłączymyfuture · plural
rozłączyszfuture · singular
rozłączyciefuture · plural
rozłączy sięfuture · impersonal
rozłączonoimpersonal · past
rozłączono byconditional · impersonal
niech rozłączęimperative · singular
rozłączmyimperative · plural
rozłączimperative · singular
rozłączcieimperative · plural
rozłączonyadjectival · masculine · participle · passive · singular
rozłączonaadjectival · feminine · participle · passive · singular
rozłączoneadjectival · neuter · participle · passive · singular