podupaśćPolish conjugation
“to languish, to lapse, to decline”//pɔdˈu.paɕt͡ɕ//
Aspect partner: podupadać
future
| 3rd person singular | podupadnie |
|---|---|
| 3rd person plural | podupadną |
past
| 3rd person singular | podupadł, podupadła, podupadło |
|---|---|
| 3rd person plural | podupadli, podupadły |
| masculine singular | podupadłem, -(e)m podupadł, podupadłeś, -(e)ś podupadł |
| feminine singular | podupadłam, -(e)m podupadła, podupadłaś, -(e)ś podupadła |
| neuter singular | podupadłom, -(e)m podupadło, podupadłoś, -(e)ś podupadło |
| plural | podupadliśmy, -(e)śmy podupadli, podupadłyśmy, -(e)śmy podupadły, podupadliście, -(e)ście podupadli, podupadłyście, -(e)ście podupadły |
imperative
| 3rd person singular | niech podupadnie |
|---|---|
| 3rd person plural | niech podupadną |
conditional
| 3rd person singular | podupadłby, by podupadł, podupadłaby, by podupadła, podupadłoby, by podupadło |
|---|---|
| 3rd person plural | podupadliby, by podupadli, podupadłyby, by podupadły |
| masculine singular | podupadłbyś, byś podupadł, podupadłbym, bym podupadł |
| feminine singular | podupadłabym, bym podupadła, podupadłabyś, byś podupadła |
| neuter singular | podupadłobym, bym podupadło, podupadłobyś, byś podupadło |
| plural | podupadlibyśmy, byśmy podupadli, podupadłybyśmy, byśmy podupadły, podupadlibyście, byście podupadli, podupadłybyście, byście podupadły |
Other forms
- podupadaćimperfective
- podupaśćinfinitive
- podupadnęfuture · singular
- podupadniemyfuture · plural
- podupadnieszfuture · singular
- podupadnieciefuture · plural
- podupadnie sięfuture · impersonal
- podupadniętoimpersonal · past
- podupadnięto byconditional · impersonal
- niech podupadnęimperative · singular
- podupadnijmyimperative · plural
- podupadnijimperative · singular
- podupadnijcieimperative · plural
- podupadłszyadverbial · anterior · participle
- podupadnięcienoun-from-verb