odmówićPolish conjugation
“to say no, to deny, to reject (to reject something) [with genitive ‘what’]”//ɔdˈmu.vit͡ɕ/ | /ɔdˈmo.vit͡ɕ/ | [ɔdˈmu.vit͡ɕ]/
Aspect partner: odmawiać
future
| 3rd person singular | odmówi |
|---|---|
| 3rd person plural | odmówią |
past
| 3rd person singular | odmówił, odmówiła, odmówiło |
|---|---|
| 3rd person plural | odmówili, odmówiły |
| masculine singular | odmówiłem, -(e)m odmówił, odmówiłeś, -(e)ś odmówił |
| feminine singular | odmówiłam, -(e)m odmówiła, odmówiłaś, -(e)ś odmówiła |
| neuter singular | odmówiłom, -(e)m odmówiło, odmówiłoś, -(e)ś odmówiło |
| plural | odmówiliśmy, -(e)śmy odmówili, odmówiłyśmy, -(e)śmy odmówiły, odmówiliście, -(e)ście odmówili, odmówiłyście, -(e)ście odmówiły |
imperative
| 3rd person singular | niech odmówi |
|---|---|
| 3rd person plural | niech odmówią |
conditional
| 3rd person singular | odmówiłby, by odmówił, odmówiłaby, by odmówiła, odmówiłoby, by odmówiło |
|---|---|
| 3rd person plural | odmówiliby, by odmówili, odmówiłyby, by odmówiły |
| masculine singular | odmówiłbym, bym odmówił, odmówiłbyś, byś odmówił |
| feminine singular | odmówiłabym, bym odmówiła, odmówiłabyś, byś odmówiła |
| neuter singular | odmówiłobym, bym odmówiło, odmówiłobyś, byś odmówiło |
| plural | odmówilibyśmy, byśmy odmówili, odmówiłybyśmy, byśmy odmówiły, odmówilibyście, byście odmówili, odmówiłybyście, byście odmówiły |
Other forms
- odmawiaćimperfective
- odmówićinfinitive
- odmówięfuture · singular
- odmówimyfuture · plural
- odmówiszfuture · singular
- odmówiciefuture · plural
- odmówi sięfuture · impersonal
- odmówionoimpersonal · past
- odmówiono byconditional · impersonal
- niech odmówięimperative · singular
- odmówmyimperative · plural
- odmówimperative · singular
- odmówcieimperative · plural
- odmówionyadjectival · masculine · participle · passive · singular
- odmówionaadjectival · feminine · participle · passive · singular
- odmówioneadjectival · neuter · participle · passive · singular