Skip to main content

natrafićPolish conjugation

to come across, to encounter//naˈtra.fit͡ɕ//

Aspect partner: natrafiać

future

3rd person singularnatrafi
3rd person pluralnatrafią

past

3rd person singularnatrafił, natrafiła, natrafiło
3rd person pluralnatrafili, natrafiły
masculine singularnatrafiłem, -(e)m natrafił, natrafiłeś, -(e)ś natrafił
feminine singularnatrafiłam, -(e)m natrafiła, natrafiłaś, -(e)ś natrafiła
neuter singularnatrafiłom, -(e)m natrafiło, natrafiłoś, -(e)ś natrafiło
pluralnatrafiliśmy, -(e)śmy natrafili, natrafiłyśmy, -(e)śmy natrafiły, natrafiliście, -(e)ście natrafili, natrafiłyście, -(e)ście natrafiły

imperative

3rd person singularniech natrafi
3rd person pluralniech natrafią

conditional

3rd person singularnatrafiłby, by natrafił, natrafiłaby, by natrafiła, natrafiłoby, by natrafiło
3rd person pluralnatrafiliby, by natrafili, natrafiłyby, by natrafiły
masculine singularnatrafiłbym, bym natrafił, natrafiłbyś, byś natrafił
feminine singularnatrafiłabym, bym natrafiła, natrafiłabyś, byś natrafiła
neuter singularnatrafiłobym, bym natrafiło, natrafiłobyś, byś natrafiło
pluralnatrafilibyśmy, byśmy natrafili, natrafiłybyśmy, byśmy natrafiły, natrafilibyście, byście natrafili, natrafiłybyście, byście natrafiły

Other forms

  • natrafiaćimperfective
  • natrafićinfinitive
  • natrafięfuture · singular
  • natrafimyfuture · plural
  • natrafiszfuture · singular
  • natraficiefuture · plural
  • natrafi sięfuture · impersonal
  • natrafionoimpersonal · past
  • natrafiono byconditional · impersonal
  • niech natrafięimperative · singular
  • natrafmyimperative · plural
  • natrafimperative · singular
  • natrafcieimperative · plural
  • natrafiwszyadverbial · anterior · participle
  • natrafienienoun-from-verb
  • natrefićalternative