minąćPolish conjugation
“to pass, to pass by, to go past, to overshoot”//ˈmi.nɔɲt͡ɕ//
Aspect partner: mijać
future
| 3rd person singular | minie |
|---|---|
| 3rd person plural | miną |
past
| 3rd person singular | minął, minęła, minęło |
|---|---|
| 3rd person plural | minęli, minęły |
| masculine singular | minąłeś, -(e)ś minął, minąłem, -(e)m minął |
| feminine singular | minęłaś, -(e)ś minęła, minęłam, -(e)m minęła |
| neuter singular | minęłoś, -(e)ś minęło, minęłom, -(e)m minęło |
| plural | -(e)śmy minęli, minęłyśmy, -(e)śmy minęły, minęliście, -(e)ście minęli, minęłyście, -(e)ście minęły, minęliśmy |
imperative
| 3rd person singular | niech minie |
|---|---|
| 3rd person plural | niech miną |
conditional
| 3rd person singular | minąłby, by minął, minęłaby, by minęła, minęłoby, by minęło |
|---|---|
| 3rd person plural | minęliby, by minęli, minęłyby, by minęły |
| masculine singular | minąłbym, bym minął, minąłbyś, byś minął |
| feminine singular | minęłabym, bym minęła, minęłabyś, byś minęła |
| neuter singular | minęłobym, bym minęło, minęłobyś, byś minęło |
| plural | minęlibyśmy, byśmy minęli, minęłybyśmy, byśmy minęły, minęlibyście, byście minęli, minęłybyście, byście minęły |
Other forms
- miniętoimpersonal · past
- minięto byconditional · impersonal
- niech minęimperative · singular
- mińmyimperative · plural
- mińimperative · singular
- mińcieimperative · plural
- miniętyadjectival · masculine · participle · passive · singular
- miniętaadjectival · feminine · participle · passive · singular
- minięteadjectival · neuter · participle · passive · singular
- minięciadjectival · participle · passive · plural · virile
- minięteadjectival · nonvirile · participle · passive · plural
- minąwszyadverbial · anterior · participle
- minięcienoun-from-verb
- mijaćimperfective
- minąćinfinitive
- minęfuture · singular