Skip to main content

douczyćPolish conjugation

to help somebody catch up or read up on//dɔˈu.t͡ʂɘt͡ɕ//

Aspect partner: douczać

future

3rd person singulardouczy
3rd person pluraldouczą

past

3rd person singulardouczył, douczyła, douczyło
3rd person pluraldouczyli, douczyły
masculine singulardouczyłem, -(e)m douczył, douczyłeś, -(e)ś douczył
feminine singulardouczyłam, -(e)m douczyła, douczyłaś, -(e)ś douczyła
neuter singulardouczyłom, -(e)m douczyło, douczyłoś, -(e)ś douczyło
pluraldouczyliśmy, -(e)śmy douczyli, douczyłyśmy, -(e)śmy douczyły, douczyliście, -(e)ście douczyli, douczyłyście, -(e)ście douczyły

imperative

3rd person singularniech douczy
3rd person pluralniech douczą

conditional

3rd person singulardouczyłby, by douczył, douczyłaby, by douczyła, douczyłoby, by douczyło
3rd person pluraldouczyliby, by douczyli, douczyłyby, by douczyły
masculine singulardouczyłbym, bym douczył, douczyłbyś, byś douczył
feminine singulardouczyłabym, bym douczyła, douczyłabyś, byś douczyła
neuter singulardouczyłobym, bym douczyło, douczyłobyś, byś douczyło
pluralbyście douczyły, douczylibyśmy, byśmy douczyli, douczyłybyśmy, byśmy douczyły, douczylibyście, byście douczyli, douczyłybyście

Other forms

  • douczono byconditional · impersonal
  • niech douczęimperative · singular
  • douczmyimperative · plural
  • douczimperative · singular
  • douczcieimperative · plural
  • douczonyadjectival · masculine · participle · passive · singular
  • douczonaadjectival · feminine · participle · passive · singular
  • douczoneadjectival · neuter · participle · passive · singular
  • douczeniadjectival · participle · passive · plural · virile
  • douczoneadjectival · nonvirile · participle · passive · plural
  • douczywszyadverbial · anterior · participle
  • douczenienoun-from-verb
  • douczaćimperfective
  • douczyćinfinitive
  • douczęfuture · singular
  • douczymyfuture · plural