Skip to main content

doręczyćPolish conjugation

to deliver, to hand over//dɔˈrɛn.t͡ʂɘt͡ɕ//

Aspect partner: doręczać

future

3rd person singulardoręczy
3rd person pluraldoręczą

past

3rd person singulardoręczył, doręczyła, doręczyło
3rd person pluraldoręczyli, doręczyły
masculine singulardoręczyłem, -(e)m doręczył, doręczyłeś, -(e)ś doręczył
feminine singulardoręczyłam, -(e)m doręczyła, doręczyłaś, -(e)ś doręczyła
neuter singulardoręczyłom, -(e)m doręczyło, doręczyłoś, -(e)ś doręczyło
pluraldoręczyliśmy, -(e)śmy doręczyli, doręczyłyśmy, -(e)śmy doręczyły, doręczyliście, -(e)ście doręczyli, doręczyłyście, -(e)ście doręczyły

imperative

3rd person singularniech doręczy
3rd person pluralniech doręczą

conditional

3rd person singulardoręczyłby, by doręczył, doręczyłaby, by doręczyła, doręczyłoby, by doręczyło
3rd person pluraldoręczyliby, by doręczyli, doręczyłyby, by doręczyły
masculine singulardoręczyłbym, bym doręczył, doręczyłbyś, byś doręczył
feminine singulardoręczyłabym, bym doręczyła, doręczyłabyś, byś doręczyła
neuter singulardoręczyłobym, bym doręczyło, doręczyłobyś, byś doręczyło
pluraldoręczylibyśmy, byśmy doręczyli, doręczyłybyśmy, byśmy doręczyły, doręczylibyście, byście doręczyli, doręczyłybyście, byście doręczyły

Other forms

  • doręczaćimperfective
  • doręczyćinfinitive
  • doręczęfuture · singular
  • doręczymyfuture · plural
  • doręczyszfuture · singular
  • doręczyciefuture · plural
  • doręczy sięfuture · impersonal
  • doręczonoimpersonal · past
  • doręczono byconditional · impersonal
  • niech doręczęimperative · singular
  • doręczmyimperative · plural
  • doręczimperative · singular
  • doręczcieimperative · plural
  • doręczonyadjectival · masculine · participle · passive · singular
  • doręczonaadjectival · feminine · participle · passive · singular
  • doręczoneadjectival · neuter · participle · passive · singular