zmoudřetCzech conjugation
“to wisen (to become wise or wiser)”/[ˈzmou̯dr̝ɛt]/
present
| 1st person singular | zmoudřím |
|---|---|
| 2nd person singular | zmoudříš |
| 3rd person singular | zmoudří |
| 1st person plural | zmoudříme |
| 2nd person plural | zmoudříte |
| 3rd person plural | zmoudřejí, zmoudří |
past
| masculine singular | zmoudřev |
|---|---|
| feminine singular | zmoudřevši |
imperative
| 2nd person singular | zmoudřej, zmoudři |
|---|---|
| 1st person plural | zmoudřejme, zmoudřeme |
| 2nd person plural | zmoudřejte, zmoudřete |
Other forms
- zmoudřetinfinitive
- zmoudřetiinfinitive
- zmoudřenínoun-from-verb
- zmoudřevšepast · plural
- The verb zmoudřet does not have present tense and the present forms are used to express future only.